Efekt jojo – czy jest nieunikniony?
❌ Nie. Efekt jojo pojawia się głównie wtedy, gdy stosujemy zbyt restrykcyjną dietę, która nie uczy sytości ani nowych nawyków żywieniowych.
Dlaczego wracamy do dawnej wagi?
Badania pokazują, że szybkie i głodowe odchudzanie prowadzi do:
- spowolnienia metabolizmu,
- utraty masy mięśniowej,
- zwiększenia apetytu przez zmiany hormonalne (leptyna ↓, grelina ↑).
To naturalny mechanizm obronny organizmu – ciało traktuje głód jak zagrożenie i po zakończeniu diety „odrabia straty”.
W badaniu Leibel et al., 1995 oraz Fothergill et al., 2016 (The Biggest Loser Study) wykazano, że osoby po restrykcyjnych dietach spalały nawet o 500 kcal mniej dziennie niż przed odchudzaniem, co sprzyjało szybkiemu przyrostowi masy ciała.
Jak uniknąć efektu jojo?
Kluczem nie jest jedzenie mniej, ale jedzenie inaczej – tak, by organizm czuł się syty i bezpieczny.
W diecie sytości:
🥚 stawiamy na białko i błonnik,
🥦 wybieramy produkty o niskiej gęstości energetycznej,
🧠 uczymy się rozpoznawać prawdziwy głód i kończyć posiłek w stanie sytości.
Dzięki temu ciało nie ma powodu, by „oszczędzać energię” – metabolizm działa sprawnie, a masa ciała stabilizuje się naturalnie.
Wniosek: efekt jojo nie jest nieunikniony
Nie wraca ten, kto nie głodził się, lecz nauczył się jeść do sytości i wspierać metabolizm zamiast z nim walczyć.
Chcesz schudnąć raz na zawsze – bez głodu i efektu jojo?
W poradniku „Dieta Sytości” pokazuję, jak odżywiać się w zgodzie z biologią, hormonami i psychiką. Dzięki temu utrata wagi jest trwała, a jedzenie daje satysfakcję, a nie stres.
👉 Sięgnij po e-book lub wersję papierową i naucz się odchudzać bez powrotów wagi.
Bibliografia:
Leidy, H. J., & Campbell, W. W. (2011). The effect of eating frequency on appetite control and body composition during energy restriction. Nutrition Reviews, 69(6), 316–329.
Leibel, R. L., Rosenbaum, M., & Hirsch, J. (1995). Changes in energy expenditure resulting from altered body weight. New England Journal of Medicine, 332(10), 621–628.
Fothergill, E., Guo, J., Howard, L., et al. (2016). Persistent metabolic adaptation 6 years after „The Biggest Loser” competition. Obesity, 24(8), 1612–1619.
Dulloo, A. G., Jacquet, J., & Montani, J. P. (2012). Pathways from weight fluctuations to metabolic diseases: focus on maladaptive thermogenesis during catch-up fat. International Journal of Obesity, 36(11), 1497–1509.
Przejdź do Czytelni i zainspiruj się już dziś!
